Opmerkingen

zie Wikipedia. Van Genk, zoon van een meubelmaker te Bergen op Zoom, studeerde van 1864 tot 1872 architectuur in Antwerpen, net als zijn oudere broer C.P. van Genk. Na zijn studie gaf hij leiding aan de bouw van de, door de Belg Bruggenaar ontworpen, Sint-Lambertuskerk in Etten. In 1875 vestigde hij zich als architect te Leur. Binnen enkele jaren verdrong hij P. Soffers als hofarchitect van het Bisdom Breda. Tot het begin van de 20e eeuw bouwde hij in dit bisdom circa 20 kerken, een aantal kloosters, kapellen en scholen. Buiten het bisdom had hij echter weinig opdrachten. Van Genks bouwstijl is een voor Nederland uitzonderlijke variant van de neogotiek, die wordt gekenmerkt door een prominent gebruik van natuurstenen ornamenten. Van 1869 tot 1872 volgde Petrus een opleiding als bouwkundige aan de Academie van Schone Kunsten te Antwerpen. In 1872 vestigde hij zich als zodanig in Bergen op Zoom tot zijn vertrek in 1875 naar Etten-Leur, waar hij met uitzondering van een kort verblijf in Antwerpen in 1883, tot aan zijn dood woonde. Hij is vooral bekend vanwege de vele ontwerpen voor de rooms-katholieke geestelijkhei